Zo berekent u het verkooptarief per uur voor uw medewerkers

Om een verkooptarief per uur te berekenen telt u het jaarloon en de werkgeverslasten van iemand op bij zijn aandeel in de overhead, deelt u door het aantal uren dat hij in een jaar realistisch kan factureren en telt u daarna uw winstmarge erbij. Iemand die €84.000 per jaar kost met 1.144 declarabele uren, komt op ongeveer €73 per uur uit de kosten.

Wat is de formule voor het verkooptarief per uur?

De formule voor het verkooptarief per uur is de jaarkosten, gedeeld door de declarabele uren, gedeeld door één min uw doelmarge:

Tarief = (loon + werkgeverslasten + aandeel overhead) ÷ declarabele uren ÷ (1 − doelmarge)

De eerste twee stappen geven u het kostprijstarief, het punt waarop een uur quitte speelt. De laatste stap voegt de winst toe. Elk onderdeel wordt hieronder uitgewerkt.

Hoeveel declarabele uren heeft één persoon in een jaar?

Eén persoon heeft veel minder declarabele uren dan een werkweek van 40 uur doet vermoeden. Hier is een verzonnen voorbeeld, en u vervangt elk getal door het uwe:

Het aantal vakantiedagen en feestdagen verschilt per land. De 65% is het getal waarover u eerlijk moet zijn. Het moet uit uw eigen registraties komen, en dat is een reden om declarabele en niet-declarabele uren apart bij te houden. De gids over bezettingsgraad en declarabele uren gaat dieper in op die maatstaf.

Wat zit er in de kosten van een werknemer?

De kosten van een werknemer zijn zijn loon, plus werkgeverslasten, plus een aandeel in uw overhead.

• Werkgeverslasten zijn wat u bovenop het salaris betaalt: loonbelasting- en socialezekerheidsbijdragen van de werkgever, pensioen, verzekeringen en secundaire arbeidsvoorwaarden. Ze verschillen sterk per land, dus neem ze uit uw loonadministratie.
• Overhead is alles wat de deuren open houdt: huur, software, verzekeringen, uw accountant, voertuigen, administratief personeel en het loon van een eigenaar die niet factureert.

De eenvoudigste manier om overhead te verdelen is gelijk over de mensen die factureren. Een overhead van €240.000 over 10 declarabele medewerkers is €24.000 per persoon.

Een uitgewerkt voorbeeld: één senior consultant

Hier is het verzonnen voorbeeld doorgerekend, voor een senior consultant met een salaris van €48.000 en werkgeverslasten van 25%.

Bij €95 per uur is de marge (€95,00 − €73,43) ÷ €95,00 = 22,7%, mits de persoon die 1.144 uur ook echt factureert.

Marge of opslag: de fout die duizenden kost

Er 20% bovenop de kosten bij doen geeft geen marge van 20%. €73,43 plus 20% is €88,12, en de winst van €14,69 is maar 16,7% van die prijs.

Over een jaar is het verschil echt geld. Voor deze ene persoon vraagt een marge van 20% om €105.000 aan facturatie (€84.000 ÷ 0,80), en een opslag van 20% brengt €100.800 op (€84.000 × 1,20). Dat is €4.200 per jaar, voor één persoon, door een slordigheid in de rekensom. Deel door 0,80. Vermenigvuldig niet met 1,20.

Wat gebeurt er met het tarief als de declarabele uren veranderen?

Het tarief beweegt sterk mee met het declarabele aandeel, omdat dezelfde kosten over meer of minder uren worden verdeeld. Deze cijfers gebruiken dezelfde €84.000 en 1.760 beschikbare uren.

Daarom kan een tarief dat op een hoopvol declarabel aandeel is gebouwd er concurrerend uitzien en toch geld verliezen. Met een prijs van €80 op basis van 75% verliest deze persoon geld in elk jaar dat hij in werkelijkheid 55% factureert, omdat zijn werkelijke kostprijstarief €86,78 is.

Moeten verschillende medewerkers verschillende tarieven hebben?

Ja, omdat zowel de kosten als het declarabele aandeel per niveau verschillen. Hier is dezelfde methode toegepast op een verzonnen team, met hetzelfde aandeel overhead en dezelfde werkgeverslasten.

Het tarief van de directeur is hoog door de 880 uren net zozeer als door het salaris. Als u liever één bedrag voor het hele team offreert, laat de gids over het gemiddeld uurtarief zien hoe u vanuit deze tabel daar komt.

Werkt de regel van drie keer het salaris?

De regel van drie keer werkt als snelle redelijkheidstoets en niet als methode. Hij prijst een uur op drie keer het uurloon: een derde voor loon, een derde voor overhead, een derde voor winst.

Voor deze senior consultant is €48.000 ÷ 2.080 uur €23,08, en drie keer dat bedrag is €69,23. Dat ligt onder het kostprijstarief van €73,43, dus de regel zou elk uur met verlies hebben geprijsd. Hij ziet uw overhead en uw declarabele aandeel niet, en die bepalen het antwoord.

Wat als de markt dat tarief niet betaalt?

De berekening geeft u een ondergrens, en uw markt bepaalt het plafond. Als klanten de ondergrens niet betalen, houdt de rekensom u een paar hefbomen: het declarabele aandeel verhogen, overhead verlagen, meer van het werk aan een lager niveau geven, of het werk verkopen voor een vaste prijs in plaats van per uur.

Als de markt meer zou betalen dan uw berekende tarief, vraag dan meer. Uw kosten bepalen uw waarde niet. De gids over de brief met een tariefverhoging legt uit hoe u dat bestaande klanten vertelt.

Verkooptarieven gebruiken in ERPFlow

ERPFlow berekent geen verkooptarieven. Het heeft geen tarieven bij personeel of projecten, geen rapporten over bezettingsgraad en geen tijdrapporten per persoon, en ERPFlow heeft op dit moment geen timer of urenstaten. Tijdregistratie, inclusief het omzetten van geregistreerde tijd in facturen, komt binnenkort.

De ingrediënten zijn er wel. In Personeel staat per persoon de salarishistorie, achter het recht Salarissen. Uitgaven geven u periodetotalen in uw basisvaluta, waaronder Dit jaar, en het dashboard toont salarissen en winstgevendheid aan mensen die ze mogen zien. Het declarabele aandeel moet uit uw eigen registraties komen.

Zet het resultaat in diensten, één per niveau. Eenheidsprijs bevat het verkooptarief en Kostprijs kan het kostprijstarief bevatten, dat klanten nooit zien. Elke dienst vult dan zijn prijs in op offertes en facturen, en bij een tariefverhoging past u één record aan. Die kostprijs is geen marge per opdracht, omdat uitgaven niet aan klanten of opdrachten zijn gekoppeld.